|
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ
Η
Σαντορίνη ή Θήρα είναι ένα ιδιαίτερο νησί. Η ιστορία της – από
την αρχαιότητα ως σήμερα – δεν έχει στιγματιστεί από πολέμους,
κατακτητές, πειρατικές επιδρομές και λεηλασίες. Τη μοίρα της
Σαντορίνης ανέκαθεν καθόριζε το ηφαίστειο. Αυτό που τη
δημιούργησε, τη κατέστρεψε και την ανάστησε μέσα από τις στάχτες
της.
Το νησί
πρωτοκατοικήθηκε γύρω στο 3000 π.Χ. Τότε ονομαζόταν Καλλίστη ή
Στρογγύλη. Ένα όνομα που το όφειλε στο σχήμα του. Το ηφαίστειο
δεν είχε αρχίσει την καταστρεπτική του δράση, η οποία άλλαξε
ακόμη και το σχήμα του νησιού! Σαν πρώτοι κάτοικοι αναφέρονται
οι Φοίνικες οι οποίοι δημιούργησαν έναν εξαιρετικό πολιτισμό στο
Ακρωτήρι. Οι ανασκαφές που έγιναν έφεραν στο φως ένα αρχαίο
οικισμό, ο οποίος για αιώνες παρέμεινε θαμμένος κάτω από την
τέφρα του ηφαιστείου. Από τα ευρήματα είναι εμφανές η μεγάλη
επιρροή του Μινωικού πολιτισμού.
Γύρω στο
1450 π.Χ. μια ισχυρή ηφαιστειακή έκρηξη κατάστρεψε ολοσχερώς το
νησί. Ένα μεγάλο τμήμα του νησιού καταποντίζεται στα βάθη του
Αιγαίου. Η Στρογγυλή τώρα πια αποκτά σχήμα μισοφέγγαρου (το
σημερινό σχήμα του νησιού), ενώ από τις ισχυρές εκρήξεις
δημιουργήθηκαν άλλα δύο νησάκια. Η Θηρασιά και η Παλιά Καμένη.
Το
παλιρροιακό κύμα έφτασε μέχρι την Κρήτη και προκάλεσε μεγάλες
καταστροφές. Μάλιστα πολλοί ιστορικοί συνδέουν τη καταστροφή του
μινωικού πολιτισμού με την έκρηξη του Ηφαιστείου της Σαντορίνης.
Μετά από
αυτή την ολοκληρωτική καταστροφή πέρασαν 2 με 3 αιώνες ώσπου να
κατοικηθεί ξανά το νησί. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις ιστορικές
πηγές γύρω στο 1300 π.Χ. άρχισε να ανθίζει στο νησί ένας νέος
πολιτισμός.
Στο τέλος
του 12ου αιώνα π.Χ. έφτασαν στο νησί οι Δωριείς από τη
Λακεδαίμονα, οι οποίοι είχαν βασιλιά το Θήρα. Έτσι το νησί
μετονομάστηκε σε Θήρα. Τότε ιδρύθηκαν νέες πόλεις, κτίστηκε
λιμάνι και το νησί γνώρισε και πάλι εποχές δόξας. Το 825 π.Χ.
εισάγεται στη Θήρα το Φοινικικό αλφάβητο. Τα ερείπια της Αρχαίας
Θήρας και τα ευρήματα που εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο
παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για τον πολιτισμό αυτό.
Στα χρόνια
του Βυζαντίου και συγκεκριμένα τον 3ο αιώνα η Θήρα γίνεται έδρα
του επισκόπου Διόσκουρου και εκχριστιανίζεται.
Ο
Αυτοκράτορας Αλέξιος Α’ Κομνηνός έκτισε την εκκλησία της
Παναγίας στο χωριό Επισκοπής Γωνιάς, το οποίο είναι το
σημαντικότερο Βυζαντινό μνημείο του νησιού. Επίσης, στο Πύργο
λειτουργεί βυζαντινό μουσείο, στο οποίο εκτίθενται αξιόλογες
Βυζαντινές εικόνες από τις εκκλησίες της περιοχής.
Το 1204 οι
Φράγκοι καταλαμβάνουν τη Θήρα. Μια νέα περίοδος αρχίζει. Οι
διαμάχες ανάμεσα στους δούκες της Νάξου με της Σαντορίνης, οι
εισβολές των Τούρκων και οι προσπάθειες των κατοίκων για
απελευθέρωση έχουν ολέθριες συνέπειες για το νησί.
Τη περίοδο
αυτή η Θήρα μετονομάστηκε σε Σαντορίνη. Το όνομα αυτό το πήρε
από την εκκλησία της Αγίας Ειρήνης (Santa Irini) που βρισκόταν
σύμφωνα με μια εκδοχή στην Περίσσα και με μια άλλη στη Θηρασία.
Στα μέσα
του 15ου αιώνα ένας ισχυρός σεισμός γίνεται αιτία να
δημιουργηθεί ένα ακόμη μικρό νησάκι, μέσα στην αγκαλιά του
μισοφέγγαρου, η Νέα Καμένη.
Το 1579 η
Σαντορίνη προσαρτήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τότε το νησί
γνώριζε ήδη μια περίοδο παρακμής, αφού οι αιώνες διαμάχης είχαν
ξεκληρίσει τον πληθυσμό του και εμπόδιζαν την κοινωνικοπολιτική
του εξέλιξη.
Την
περίοδο της Τουρκοκρατίας το νησί είχε κάποια προνόμια. Έτσι οι
κάτοικοι άρχισαν να ασχολούνται με το εμπόριο και την ναυτιλία
και έφτιαξαν το δικό τους στόλο. Η συμβολή της Σαντορίνης στην
Ελληνική επανάσταση υπήρξε σημαντική. Το 1821 ήταν η τρίτη
ναυτική δύναμη στον Ελλαδικό χώρο, μετά την Ύδρα και τις
Σπέτσες. Το 1830 η Σαντορίνη, μαζί με όλα τα νησιά των Κυκλάδων,
προσαρτήθηκε στο ελεύθερο Ελληνικό κράτος.
Το 1956
ένας ισχυρός σεισμός θύμισε στη Σαντορίνη ότι δεν μπορεί να
ξεφύγει από τη μοίρα της. Οι καταστροφές ήταν τεράστιες. Οι
Σαντορινιοί όμως συνηθισμένοι να μονομαχούν με τα στοιχεία της
φύσης, ξανάκτισαν τα χωριά τους, μένοντας πιστοί στη κυκλαδίτικη
αρχιτεκτονική και ανέδειξαν τις ιδιαιτερότητες του νησιού τους,
οι οποίες το κατατάσσουν σ’ ένα από τους δημοφιλέστερους
προορισμούς για διακοπές.
ΤΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ ΤΗΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ
Ηφαίστειο
και Σαντορίνη. Δυο ιστορίες παράλληλες, που κάθε τόσο τις ενώνει
η μοίρα. Όταν το ηφαίστειο ξυπνά παίζει με την ιστορία. Κι όταν
πέφτει σε λήθαργο αφήνει το νησί να μεγαλουργεί…
Σύμφωνα με
τα ιστορικά στοιχεία η δράση του ηφαιστείου χάνεται στα βάθη των
αιώνων. Υπολογίζεται ότι η πρώτη έκρηξη έγινε γύρω στο 80.000
π.Χ. Από αυτή τη σφοδρή έκρηξη δημιουργήθηκε το νησί Στρογγυλή.
Γύρω στο
1450 π.Χ. σημειώθηκε η ισχυρότερη ηφαιστειακή έκρηξη που έχει
παρατηρηθεί σε παγκόσμια κλίμακα τα τελευταία 10.000 χρόνια.
Η έκρηξη
αυτή κατέστρεψε εντελώς το πολιτισμό της Στρογγυλής και άλλαξε
το σχήμα του νησιού, καθώς ένα μεγάλο τμήμα του καταποντίστηκε
στα βάθη του Αιγαίου. Έτσι, η Στρογγυλή απέκτησε σχήμα
μισοφέγγαρου, ενώ από τις εκρήξεις δημιουργήθηκαν άλλα δύο
μικρότερα νησάκια. Η Θηρασιά και το Ασπρονήσι.
Η τέφρα
του ηφαιστείου σκέπασε σχεδόν όλη την ανατολική Μεσόγειο. Αν και
δεν έχει αποδειχθεί, πιστεύετε ότι η έκρηξη αυτή ήταν η αιτία
της καταστροφής και του Μινωικού πολιτισμού. Στην Κρήτη έχουν
βρεθεί ηφαιστειακά πετρώματα και στάχτη της περιόδου της
έκρηξης.
Η
Σαντορίνη έχει δημιουργηθεί από τις πολυσύνθετες μεταπτώσεις του
ηφαιστείου. Μετά την ισχυρή έκρηξη του 1450 π.Χ. που συγκλόνισε
τον αρχαίο κόσμο, ακολούθησαν κι άλλες μικρότερες. Δημιούργημα
αυτών είναι το νησάκι Παλιά Καμένη.
Έχουν
γίνει συνολικά 12 μεγάλες εκρήξεις σε διάστημα 200.000 χρόνων
στο νησί. Από τις ανασκαφές φαίνεται ότι οι κάτοικοι κατάφερναν
να εκκενώσουν το νησί, καθώς στους αρχαίους οικισμούς που
κατέστρεψε το ηφαίστειο δεν βρέθηκαν ανθρώπινοι σκελετοί.
Γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είχαν προηγηθεί σεισμικές
δονήσεις, από τις οποίες οι κάτοικοι έπαιρναν το μήνυμα της
φυγής. Η έκρηξη που σημειώθηκε στα μέσα του 15ου αιώνα είχε
σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία της Μικρής Καμένης.
Το 1707 το
ηφαίστειο ξύπνησε και πάλι. Για πέντε χρόνια η δράση του
ταλαιπώρησε τους κατοίκους καθώς το νησί αναταράζονταν κάθε τόσο
από τις δονήσεις. Τότε δημιουργήθηκε και η Νέα Καμένη. Το μικρό
αυτό νησάκι είναι η νεαρότερη ηφαιστειακή γη στην ανατολική
Μεσόγειο.
Ακολούθησαν κάποιες μικρές εκρήξεις και σεισμικές δονήσεις του
1866 και αργότερα το 1925.
Η
τελευταία δράση του ηφαιστείου σημειώθηκε του 1956. Τότε το νησί
υπέστη φοβερές καταστροφές. Για άλλη μια φορά οι κάτοικοι
ανοικοδόμησαν τα χωριά τους και συνεχίζουν τη ζωή τους…
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ
ΑΚΡΩΤΗΡΙ
Ο
αρχαιολογικός χώρος στο Ακρωτήρι είναι ένας από τους καλύτερα
σωζόμενους προϊστορικούς οικισμούς που συναντάμε στον Ελλαδικό
χώρο.
Βρίσκεται
στο νότιο τμήμα του νησιού σε απόσταση 14 χλμ. από τα Φηρά.
Ανακαλύφθηκε το 1967 από τον αρχαιολόγο Σπύρο Μαρινάτο, οποίος
έκανε ανασκαφές στην περιοχή. Πρόκειται για έναν οικισμό που για
αιώνες έμεινε - σχεδόν ανέγγιχτος - θαμμένος κάτω από τις
στάχτες του ηφαιστείου.
Κατοικήθηκε την Ύστερη Νεολιθική Εποχή και άκμασε την Πρώιμη
Εποχή του Χαλκού. Η έκτασή του ξεπερνούσε τα 200 στρέμματα. Είχε
άριστη πολεοδομική οργάνωση, εξαίρετο αποχετευτικό σύστημα και
τα περίτεχνα διώροφα και τριώροφα κτήρια. Πολλά από αυτά είχαν
αξιόλογες τοιχογραφίες, ενώ η επίπλωση και η οικοσκευές που
βρέθηκαν σε συνδυασμό με όλα τα προηγούμενα μαρτυρούν το ανώτερο
για την εποχή πολιτισμικό επίπεδο. Επίσης, από τα ευρήματα
φαίνεται ότι διατηρούσε στενές σχέσεις τη Μινωική Κρήτη και
βρισκόταν σε επικοινωνία και με την Ηπειρωτική Ελλάδα, τα
Δωδεκάνησα, την Κύπρο, τη Συρία και την Αίγυπτο.
Η ζωή στον
οικισμό διακόπηκε απότομα. Στα τέλη του 17ου π.Χ. αιώνα οι
κάτοικοι εγκατέλειψαν την πόλη λόγο των ισχυρών σεισμών.
Ακολούθησε η έκρηξη του ηφαιστείου που άλλαξε τη μορφή του
νησιού.
Τα
ηφαιστειακά υλικά όμως που κάλυψαν την πόλη και ολόκληρο το νησί
προστάτευσαν ως σήμερα τα κτήρια και το περιεχόμενό τους, όπως
έγινε και στην Πομπηία. Έτσι, ανακαλύφθηκε ο αρχαίος οικισμός
που πολλοί τον αποκαλούν Πομπηία της Ελλάδας και εντυπωσιάζει
τους επισκέπτες του.
ΑΡΧΑΙΑ
ΘΗΡΑ
Η Αρχαία
Θήρα βρίσκεται στο Μέσα Βουνό, στην ανατολική πλευρά της
Σαντορίνης και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 400 περίπου μέτρων.
Ιδρύθηκε
τον 9ο αιώνα π.Χ. από Δωριείς αποίκους με αρχηγό το Θήρα, από
τον οποίο και ονομάστηκε το νησί Θήρα. Από τότε κατοικούνταν
συνεχώς μέχρι και την πρώιμη Βυζαντινή εποχή.
Τα
σημαντικότερα ευρήματα που έχουν ανασκαφεί τοποθετούνται στην
ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή. Από αυτά ξεχωρίζουν η Αγορά που
βρίσκεται στο κέντρο της αρχαίας πόλης. Το νότιο τμήμα της
αποτελούσε το εμπορικό κέντρο της πόλης, το μεσαίο το διοικητικό
και στο βόρειο τμήμα της, που δημιουργήθηκε στη ρωμαϊκή εποχή,
υπήρχαν μνημεία και κτήρια προς τιμήν επιφανών προσώπων.
Το Θέατρο
που χρονολογείται από τον 3ο π.Χ. αιώνα κατασκευάστηκε από τους
Πτολεμαίους και δέχτηκε μετατροπές από τους Ρωμαίους.
Ιδιαίτερη
εντύπωση προκαλεί το Τέμενος του Αρτεμίδωρου, το οποίο είναι
σκαλισμένο πάνω σε βράχο. Ιδρύθηκε τον 4ο π.Χ. αιώνα από τον
Αρτεμίδωρο. Χαρακτηριστικά είναι τα επιγράμματα και τα σύμβολα
των θεών που είναι χαραγμένα πάνω στους βράχους.
Επίσης
ξεχωρίζουν ο ναός του Διονύσου, ο ναός του Απόλλωνος Καρνείου
και όλα τα ιερά της Αρχαίας Θήρας
ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ
Κατά την
περιήγησή του κανείς στη Σαντορίνη διαπιστώνει ότι στο νησί
υπάρχουν πάρα πολλές εκκλησίες. Και πιο συγκεκριμένα – σύμφωνα
με τους ντόπιους – στο νησί θα συναντήσετε 300 περίπου εκκλησίες
κτισμένες σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους.
Χαρακτηριστικό τους είναι συνδυάζουν τα στοιχεία της
κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής με αυτά της δυτικής κουλτούρας.
Έτσι, συναντάμε ορθόδοξες και καθολικές εκκλησίες, επιβλητικές,
βασιλικού ρυθμού ή σε σχήμα βυζαντινού σταυρού, άλλες μικρές και
άλλες μεγαλύτερες.
Οι
περισσότερες από αυτές είναι ολόασπρες ή βαμμένες με ώχρα, ενώ
οι τρούλοι τους είναι κάτασπροι ή βαμμένοι γαλάζιοι. Πολύ συχνά
έχουν δύο καμπαναριά στην πρόσοψή τους, σύμφωνα με το πρότυπο
των παλιών καθεδρικών ναών.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ
ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ
Ο
Μητροπολιτικός Ναός του νησιού βρίσκεται στα Φηρά και διαθέτει
εντυπωσιακή θέα στην καλντέρα και στο ηφαίστειο. Ο ναός της
Υπαπαντής της Θεοτόκου ή της Παναγίας του Μπελόνια, κτίστηκε το
1827 και υπέστη σοβαρές ζημιές από τον καταστροφικό σεισμό του
1956. Έχει αναστηλωθεί και έχει ξαναβρεί την παλιά του αίγλη.
Τις τοιχογραφίες του ναού έχει επιμεληθεί ο Σαντορινιός ζωγράφος
Χριστόφορος Ασιμής.
ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ
ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ
Στο κέντρο
των Φηρών βρίσκεται και ο καθολικός Καθεδρικός ναός που είναι
αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη των βαπτιστή. Είναι κτισμένος σε
στυλ μπαρόκ και ξεχωρίζει από το πολύ κομψό καμπαναριό του.
Υπέστη και αυτός σοβαρές ζημιές στον μεγάλο σεισμό του 1956,
αλλά αναστηλώθηκε.
ΠΑΝΑΓΙΑ
ΕΠΙΣΚΟΠΗ
Βρίσκεται
στο χωριό Μέσα Γωνιά και είναι το πιο σημαντικό βυζαντινό
μνημείο της Σαντορίνης. Κτίστηκε τον 11ο αιώνα, από των
αυτοκράτορα Αλέξιο Α’ Κομνηνό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει
το μαρμάρινο τέμπλο της το οποίο αποτελεί σπάνιο δείγμα
πελέκησης μαρμάρου. Οι τοιχογραφίες της εκκλησίας, που σώζονται
σε καλή κατάσταση, χρονολογούνται από 1100 μ.Χ. Το 1986 η Β’
Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων επισκεύασε τις προσόψεις και τη
στέγη της εκκλησίας. Επίσης, έχουν γίνει προσθήκες, όπως είναι
το καμπαναριό και η εξωτερική σκάλα. Η σημερινή μορφή της
εκκλησίας δεν έχει καμία σχέση με εκείνη του 11ου αιώνα.
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Βρίσκεται
ανάμεσα στο Φηροστεφάνι και το Ημεροβίγλι. Η ιδιαιτερότητά του
είναι ότι είναι αφιερωμένο σε τρεις Αγίους. Στον Άγιο
Παντελεήμονα, στη Ζωοδόχο Πηγή και στον Άγιο Νικόλαο. Είναι
περισσότερο γνωστό ως μοναστήρι του Αγίου Νικολάου λόγο της
εξαιρετικής βυζαντινής εικόνας του Αγίου, που βρίσκεται στο
καθολικό της μονής. Η χρονολογία της ίδρυσής του δεν έχει
εξακριβωθεί.
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ
ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ
Στο χωριό
Πύργος και στην κορυφή του βουνό είναι κτισμένο το αντρικό
μοναστήρι του Προφήτη Ηλία. Κτίστηκε την περίοδο 1711 – 1724.
Αρχικά οι διαστάσεις του ήταν μικρότερες από τις σημερινές,
καθώς στα μέσα του 19ου αιώνα έγινε η επέκτασή του. Ξεχωρίζει το
ξύλινο, σκαλιστό τέμπλο της εκκλησίας της μονής. Επίσης, στη
μονή λειτουργεί εκκλησιαστικό και λαογραφικό μουσείο, όπου ο
επισκέπτης έχει την ευκαιρία να δει αξιόλογες εικόνες του 15ου
αιώνα και πολλά θρησκευτικά κειμήλια.
ΜΟΥΣΕΙΑ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΗΡΑΣ
Το
Αρχαιολογικό Μουσείο της Θήρας στεγάζεται σ΄ ένα κτίριο που
κτίστηκε το 1960, αφού το προηγούμενο καταστράφηκε από το σεισμό
του 1956 και βρίσκεται στο κέντρο των Φηρών. Μέσα από τα
εκθέματά του αποκαλύπτεται η μακραίωνη ιστορία του νησιού. Οι
συλλογές που φιλοξενεί περιλαμβάνουν γλυπτά και επιγραφές από
την αρχαϊκή και τη ρωμαϊκή περίοδο καθώς και κεραμικά και πήλινα
ειδώλια από τη γεωμετρική μέχρι και την ελληνιστική εποχή.
Από τα
σημαντικότερα εκθέματα του μουσείου είναι: ο μεγάλος
ηφαιστειακός λίθος (τραχείτης) βάρους 480 κιλών. Αυτόν σύμφωνα
με την επιγραφή που είναι χαραγμένη πάνω του σήκωσε ο αθλητής
Ευμάστας. Επίσης ξεχωρίζει ο Θηραϊκός αμφορέας με γεωμετρική
διακόσμηση που ανασκάφηκε στο αρχαϊκό νεκροταφείο της Αρχαίας
Θήρας και χρονολογείται από τις αρχές του 7ου αιώνα π.Χ.
Πολλά
σημαντικά ευρήματα ήρθαν στο φως από τις ανασκαφές στο
νεκροταφείο της Αρχαίας Θήρας. Εκτός, από αμφορείς και κεραμικά
αντικείμενα, ανασκάφηκαν και αρχαίοι κούροι.
ΜΟΥΣΕΙΟ
ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΗΣ ΘΗΡΑΣ
Το μουσείο
Προϊστορικής Θήρας βρίσκεται στα Φηρά και θεωρείται ένα από τα
σημαντικότερα μουσεία της Ελλάδας καθώς φιλοξενεί τα σημαντικά
ευρήματα που ήρθαν στο φως από τις ανασκαφές στο Ακρωτήρι.
Οι
αξιόλογες συλλογές είναι χωρισμένες σε τέσσερις θεματικές
ενότητες και αναφέρονται: α) στην ιστορία της έρευνας της
Προϊστορικής Θήρας, β) στην περίοδο ακμής του Ακρωτηρίου, γ)
στην πορεία της νήσου από τη Νεολιθική περίοδο ως την
Υστεροκυκλαδική περιόδου και δ) στη γεωλογική ιστορία της Θήρας.
Τις
εντυπώσεις κερδίζουν τα πολυάριθμα εκθέματα της περιόδου ακμής
της πόλης του Ακρωτηρίου, όπως τα γύψινα εκμαγεία επίπλων, τα
χάλκινα σκεύη, τα εργαλεία και τα όπλα, οι σφραγίδες, οι
πινακίδες της Γραμμικής Α γραφής και το μοναδικό χρυσό ειδώλιο
αιγάγρου.
Αξίζουν τη
προσοχή σας τα απολιθώματα των φυτών που ευδοκιμούσαν πριν από
την εμφάνιση του ανθρώπου στη Θήρα.
Ξεχωριστή
θέση στο μουσείο κατέχουν τα μεγαλοπρεπή τοιχογραφικά σύνολα.
Πρόκειται για μια σημαντικότατη συλλογή που περιλαμβάνει όλες
τις δημοσιευμένες τοιχογραφίες που προέρχονται από τον
Προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου. Εκτίθενται για πρώτη φορά
στο μουσείο, σ’ ένα χώρο ειδικά διαμορφωμένο για να φιλοξενήσει
τα μοναδικά αυτά ευρήματα. Μέχρι πριν λίγο καιρό οι τοιχογραφίες
εκτίθενται στο Αρχαιολογικό μουσείο Αθηνών. Τώρα γύρισαν σπίτι
τους και κάθε επισκέπτης του νησιού μπορεί τις θαυμάσει.
ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ
ΜΟΥΣΕΙΟ
Το
λαογραφικό Μουσείο στεγάζεται σ’ ένα παραδοσιακό οίκημα που
κτίστηκε το 1861 μέσα σ’ ένα βράχο και βρίσκεται στο Φηρών. Μέσα
από τα εκθέματά του αναβιώνει ο τρόπος ζωής των κατοίκων ανά
τους αιώνες. Μπορείτε να δείτε εργαστήρια βαρελοποιών,
ξυλουργών, βαρελάδων και υποδηματοποιών. Ξεχωρίζει το παλιό
οινοποιείο και η γκαλερί με έργα ντόπιων καλλιτεχνών.
ΝΑΥΤΙΚΟ
ΜΟΥΣΕΙΟ ΟΙΑΣ
Το Ναυτικό
Μουσείο ιδρύθηκε το 1951 και στεγάζεται σ’ ένα καπετανόσπιτο του
19ου αιώνα. Μέσα από τα εκθέματά του παρουσιάζεται η ναυτική
ιστορία του νησιού. Ο επισκέπτης μπορεί να δει παλιές άγκυρες,
όργανα ναυτιλίας, αντικείμενα από παλιά ιστιοφόρα και πλοία,
σπάνια ακρόπρωρα, ναυτικές κασέλες, μοντέλα και υδατογραφίες
πλοίων και στολές ναυτικών.
ΜΕΓΑΡΟ
ΓΚΥΖΗ
Το Μέγαρο
Γκύζη είναι ένα από τα παλαιότερα κτίσματα των Φηρών .Κτίστηκε
στις αρχές του 18ου αιώνα και διατηρείται σε πολύ καλή
κατάσταση. Σ’ αυτό στεγάζεται το Πνευματικό Κέντρο και μια
αξιόλογη συλλογή από χαλκογραφίες του 16ου έως και 19ου αιώνα.
Επίσης, μπορείτε να δείτε μια συλλογή από σπάνια χειρόγραφα και
παλιές φωτογραφίες του νησιού, πριν από το σεισμό του 1956 και
έργα ζωγραφικής ντόπιων καλλιτεχνών.
ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ
ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΡΓΥΡΟΥ
Το
νεοκλασικό αρχοντικό Αργυρού είναι ένα από τα πιο αξιόλογα
μνημεία της νεότερης ιστορίας του νησιού. Βρίσκεται στη Μεσσαριά
και ξεχωρίζει για τη μεγαλόπρεπη αρχιτεκτονική του. Συνδυάζει
την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του θηραϊκού σπιτιού, με έκδηλες
τις επιρροές του νεοκλασικισμού.
Κτίστηκε
το 1888 από τον Γεώργιο Αργυρό, κτηματία και έμπορο κρασιού.
Στους σεισμούς του 1956 ολόκληρο το οίκημα υπέστη ρωγμές. Από
τότε το αρχοντικό έμεινε ακατοίκητο για πολλά χρόνια. Σήμερα
είναι πλήρως ανακαινισμένο. Το ισόγειο λειτουργεί ως ξενώνας ενώ
ο όροφος είναι επισκέψιμος. Χαρακτηριστικό του είναι οι
οροφογραφίες που σώζονται στο εσωτερικό του. Επίσης, σώζονται
όλα τα έπιπλα και οι οικοσκευές του αρχοντικού που φανερώνουν
την οικονομική ευημερία της οικογένειας.
ΟΙΚΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ
ΗΜΕΡΟΒΙΓΛΙ
ΦΗΡΑ
ΟΙΑ
ΠΕΡΙΣΑ
ΦΗΡΟΣΤΕΦΑΝΙ
KΑΜΑΡΙ
ΠΕΡΙΒΟΛΟΣ
ΑΚΡΩΤΗΡΙ
ΚΑΡΤΕΡΑΔΟΣ
ΜΕΓΑΛΟΧΩΡΙ
ΠΥΡΓΟΣ
ΜΕΣΑΡΙΑ
ΒΟΘΩΝΑΣ
ΜΟΝΟΛΙΘΟΣ
ΒΟΥΡΒΟΥΛΟΣ
ΑΓΙΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
ΕΜΠΟΡΕΙΟ
ΒΛΗΧΑΔΑ
ΤΟΠΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ – ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ
ΚΡΑΣΙ
Η
Σαντορίνη φημίζεται για την παραγωγή της σε γεωργικά προϊόντα.
Οι πιο γνωστές ποικιλίες κρασιών είναι το Ασύρτικο, μια λευκή
ποικιλία με εξαιρετική προσαρμογή στο ιδιαίτερο περιβάλλον της
Σαντορίνης.
Το
φημισμένο Βισάντο, που είναι γλυκό κρασί λευκό ή κόκκινο και
φτιάχνεται από λιαστά σταφύλια. Και το Νυκτέρι, που είναι ξηρό
λευκό κρασί. Αυτό πήρε τα όνομά τους οινοπαραγωγούς, οι οποίοι
τρυγούν τα σταφύλια το πρωί και τα επεξεργάζονται τη νύχτα όπου
οι θερμοκρασίες είναι χαμηλότερες. Έτσι, επειδή οι διαδικασία
παραγωγής του γίνεται τη νύχτα, το ονόμασαν Νυκτέρι.
Τα
οινοποιεία του νησιού είναι επισκέψιμα καθώς στα περισσότερα
λειτουργεί και μουσείο κρασιού.
ΤΟΜΑΤΑΚΙΑ
Οι μικρές
άνυδρες τομάτες είναι ένα ακόμη προϊόν με παράδοση στη
Σαντορίνη. Η ποικιλία της μικρόκαρπης χοντρόφλουδης και θαμνώδης
αυτής τοματούλας δίνει καρπούς που πολλές φορές το μέγεθος του
δεν ξεπερνά αυτό του κερασιού. Ο φλοιός της είναι σκληρός και η
γεύση της μοναδική.
Η σπορά
της γίνεται τον Φεβρουάριο και η συγκομιδή της αρχίζει τον
Ιούνιο.
Πριν το
σεισμό του 1956 η καλλιέργεια της τομάτας ήταν το κύριο αγροτικό
προϊόν του νησιού. Μέχρι τότε λειτουργούσαν στο νησί 9
εργοστάσια τοματοπολτού.
Σήμερα
λειτουργεί μόνο 1 εργοστάσιο, αυτό της Ένωσης Συνεταιρισμών
Θηραϊκών Προϊόντων.
Τα μικρά
αυτά τοματάκια μπορείτε να τα δοκιμάσετε στις ταβέρνες του
νησιού.
ΦΑΒΑ
Η φάβα
Σαντορίνης είναι το χαρακτηριστικότερο προϊόν του νησιού. Είναι
όσπριο και το μέγεθός του είναι σχεδόν το ίδιο με τον κόκκο
χοντρής άμμου.
Η
καλλιεργούμενη έκταση στη Σαντορίνη φτάνει τα 2000 στρέμματα. Η
σπορά της γίνεται το Νοέμβριο και η συγκομιδή της, το Μάιο.
Ακολουθεί η επεξεργασία της. Δηλαδή ξήρανση στον ήλιο,
καθαρισμός, αποφλοίωση και τεμαχισμός που γίνεται από τους
ίδιους τους παραγωγούς.
Στις
ταβέρνες της Σαντορίνης θα δοκιμάσετε αρκετές συνταγές από φάβα. |
